راه و رسم قصه گویی

119

قصه گویی عموما کار ساده ای به نظر می رسد اما معلوم نیست که والدین و مربیان چه اندازه در آن موفق باشند. فن قصه گویی از طرفی با هنر و فن تئاتر و از طرفی دیگر با ادبیات کودکان ارتباط دارد. همه ی بچه هاو حتی بعضی بزرگترها برای شنیدن قصه ها آمادگی بیشتری داشته و حوصله بیشتری به خرج می دهند، خواندن قصه هم به آمادگی و صبر و حوصله نیاز دارد ، مخصوصا کودکان پیش دبستانی که نمی توانند قصه ها را بخوانند و کودکان کلاس اول که توانایی خواندنشان کم است ، مخاطبان خوبی برای قصه گویان هستند و علاقه آن ها نسبت به خواندن افزایش میابد. قصه گویی چندان هم کار آسانی نیست و به مهارت های خاص خود نیازمند است و بر این اصول متکی است :

  1. مقدمات قصه گویی : انتخاب قصه ای خوب و مناسب قدم اول است. شرایط سنی ، باور ها ، فرهنگ و نیازهای مخاطب باید درنظرگرفته شوند. به خاطر سپردن داستان قدم بعدی است ، طبق تجربه شخصی ام هنگامی که داستانی را قبلا مطالعه کرده و به خاطر سپرده بودم بسیار موثر تر توانستم آن را به بچه ها انتقال دهم تا زمانی که داستانی را از روی کتابی خواندم و ارتباط چشمی کمتری با آن ها گرفتم. اجرای موفق قصه و کسب مهارت های اجرا ، از دیگر ضروریات به شمار می رود. تمرین قصه گویی در مقابل آیینه باعث میشود که حرکات اضافی و بی معنی و تکیه های کلامی و رفتاری به مرور کاهش یافته و اجرای قصه روان باشد.
  2. ویژگی های قصه گو : قصه گو علاوه بر استعداد و عشق و علاقه به این کار لازم است که : از مخاطبان از نظر سنی بزرگتر باشد ، حضورش در جمع مخاطب ها عادی باشد تا مخاطب ها به جای توجه به قصه ، جذب خود قصه گو نشوند. صدای مناسب داشته و با مخاطبان ارتباط صمیمی ایجاد کند.
  3. مناسب بودن قصه : صحنه های قصه با یکدیگر ارتباط منطقی داشته باشد، اهداف و پیام های قصه از خود قصه بجوشد و غیرمستقیم بر آن ها تاثیر بگذارد. پر کشش ، انتظار آفرین و دلنشین باشد. حاوی ارزش های اخلاقی و فرهنگی باشد.
  4. شیوه های قصه گویی :

الف) قصه خوانی : قصه گو کتاب را به دست گرفته و متن آن را برای مخاطبان می خواند .این شیوه که ساده ترین شیوه قصه گویی است بیشتر مناسب تعداد محدودی از کودکان و یا پایه سوم ابتدایی به بعد می باشد.

ب) قصه گویی ساده : قصه گو ، از حفظ به بیان و شرح می پردازد . این شیوه برای همه ی گروه های سنی مناسب است.

ج) قصه گویی همراه با پرده خوانی : قصه گو ، در حین گفتن قصه صحنه هایی از قصه اش را که قبلا نقاشی و آماده کرده در جای لازم قصه، آن صحنه خاص را نشان می دهد. کار پرده خوان های زمان گذشته که با یک چوب دستی به شرح حوادث می پرداختند ، با همین شیوه بوده. این روش را می توان با کمک یک صفحه سفید و ویدئو پروژکتور در کلاس اجرا کرد و تصاویری را با کمک آن نمایش داد تا داستان از جذابیت های بصری هم برخوردار شود.

۵.قصه گویی همراه با تقلید صدا و تقلید حرکات شخصیت های قصه: قصه گو ضمن تعریف قصه هر زمان که به گفت و گوی شخصیت ها می رسد ، به تناسب تیپ آن ها لحن کلام خود را تغییر داده و صدای آن ها را تقلید می کند. این شیوه قصه گویی برای کودکان دبستانی بسیار مناسب است.

 

منبع : قادری،حسینعلی(۱۳۸۸)،سیری در گلستان ادبیات کودکان،تهران،لوح زرین

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

1 نظر
  1. سکینه می گوید

    عالیه موفق باشی